Theatervoorstellingen

<- terug <-

www.jeroenkant.nl

Alternatief Seizoen: (oudere Seizoenen zijn vooral als naslag beschikbaar, en wellicht niet meer te boeken)

Foto Teis Albers
Foto Teis Albers

Jeroen Kant

Diesel

Korte tekst

Grandioze zompige moddervette bas, stuwende drumklappen, duizelingwekkende aardse lead-gitaar en steengoeie liedjes. De wortels diep in de Amerikaanse muziekgeschiedenis, de kop alert in de wind. Levendig, toegewijd en frontaal. Dat is Diesel, het nieuwe programma van Jeroen Kant.

Lange tekst

Grandioze zompige moddervette bas, stuwende drumklappen, duizelingwekkende aardse lead-gitaar en steengoeie liedjes. De wortels diep in de Amerikaanse muziekgeschiedenis, de kop alert in de wind. Levendig, toegewijd en frontaal. Dat is Diesel, het nieuwe programma van Jeroen Kant.

Samen met zijn band bracht hij eind 2017 het album “Alles in Kleur” uit en speelden ze o.a. op Zwarte Cross, Oerol en Mañana Mañana. Ze gingen op pad met de Popronde, stonden in het voorprogramma van De Dijk en in het naprogramma van Bob Dylan.

Alex Roeka over “Diesel”:
Ik rij van Hilversum naar Loenhout. Het is donker. Uit de speakers klinkt Jeroen Kant, nummers van zijn nieuwe EP Diesel. Een krasserig, vuil, verstoord en gestoord geluid. Blues, sores, malen. Ik hou ervan. Deze gast, deze Jeroen, kan wel een heftig stukje gitaar spelen, zeg! Brrr… Neil Young, John Fogerty, dat werk, JJ Cale in zijn ruigere songs, maar dan met nog een tandje erbij. Vijf nummers, niks te weinig, want je kunt ernaar blijven luisteren. Geen wegwerprommel dit, uit de tenen, opgejaagd. Het gruizige zelfbeklag van de diepe blues. Een roestige rat, die rondkruipt in een bak afbraakpuin. Achter hem staan er in elk nummer twee behoorlijk tegen hem aan te schoppen, zodat hij nog hoger springt, nog dieper zakt, kruipt en kronkelt: de verleidelijk stevige, ronde tonen mompelende bassiste Judith Renkema en de stug door meppende drummers van dienst Yori Olijslagers en Jan Pohl… Ik hou op, mensen, ik moet op de weg letten. Jullie snappen het wel. Luister naar deze vijf songs. Het is ja of nee, daartussen bestaat niets in deze wereld van krijg de kolere maar. Het is de stomme lol van ik gooi mijn voering eruit, hoe stinkend ook. Ik zit nu ter hoogte van Breda. Nog één keer alle vijf en ik ben thuis. Maar eigenlijk ben ik al thuis als ik naar deze gloeiende songs luister. ‘Grillig tot het eind, verdeeld tot op het bot.’ En de gitaarsolo in Altijd Zo Geweest gaat een paar dagen op repeat. Happy!

Jeroen Kant: gitaar/zang/liedjes
Judith Renkema: bas
Jan Pohl: drums

Genre:
Theaterconcert

Productie:
Jeroen Kant

Online
http:www.jeroenkant.nl
http://www.facebook.com/jeroenkantliedjes

Foto
Teis Albers

Hier vindt u website-banners van onze voorstellingen in het seizoen 2020-2021: bit.ly/38wHu9T

*Informatie onder voorbehoud.